gastenboek

3 tafels georganiseerd
ik ben tafel organisator geweest .
ik heb drie tafels georganiseerd met drie tafeleider :
en ik heb samen met ellen het georganiseerd
het was leuk om te doen maar wel moeilijk


de eerste tafel liep niet echt .
de tweede tafel ging wel maar bleef nog wel een aantal keer haken .
de laatste tafel gign heel erg goed het was gezellig
dit was zekerrrrr voor herhaling vatbaar .
jongeren en ouderen aan 1 tafel was eeen goed idee
en het was super gezellig .
bedankt voor de ervaring .
en ik heb zelfs met hun afgesproken dat ik met de kerst hapjes langs zou komen
ze waren echt supper lieff voor me en het was gezellig ;

groetjes shanice

Foto`s op toren
Tijdens de dag van de dialoog zijn er foto`s gemaakt door professionele- en amateurfotografen die te zien zijn in projectie op de toren van Amersfoort.
Ik vond het een bijzondere ervaring dit fotoproject te begeleiden!De dag van de dialoog is een erg goed initiatief.Complimenten voor Jolande Koelewijn van SWA, Anne Lou Evelein van Lumineus Amersfoort en de fotografen die hebben meegewerkt aan dit project. Dank aan Sjors Overbeek voor de assistentie.

in de Observant
De dag van de dialoog in de Informatiewinkel/Observant was een boeiende en inspirerende ervaring. Er kwamen mooie gesprekken op gang aan de dialoogtafel en de deelnemers waren enthousiast.



Bedankt voor de zorgvuldige organisatie.



To be continued in 2010 …

lunchtafel WeP in de Roef
Aan onze dialoogtafel was er zeker de intentie om naar elkaar te luisteren. Alle deelnemers stelden zich respectvol naar elkaar op. Er zaten niet alleen bewoners uit de wijk aan tafel, maar ook mensen van WeP, SPH stagiaires en Wethouder van Milieu, onderwijs en integratie; Sebastiaan van 't Erve.
Er hing een ontspannen sfeer. Tijdens het voeren van de dialoog was er de gelegenheid om rustig een broodje te nuttigen. Het onderdeel dromen hebben wij verpakt in het schrijven van naamdichten in tweetallen. Een ieder kon hier zijn ideen in kwijt.
Aan het einde van de dialoog konden we gezamenlijk concluderen dat: begrip krijgen van een ander, begint bij zelf begrip te tonen voor een ander.

Buurthuiskamer
Wietske Edel (jongerenwerkster SWA) had voor deze dialoogtafel de meiden uitgenodigd die al iedere woensdag in de Buurthuiskamer samenkomen. Aanvankelijk zouden er vier meiden komen, maar uiteindelijk kwamen er liefst acht opdagen, in leeftijd variërend tussen de 12 en 16 jaar. Daarnaast zouden een medewerkster van de gemeente en een medewerkster van de woningsbouwvereniging aan de tafel deelnemen. De laatste bleek uiteindelijk verhinderd om aanwezig te zijn. Naast Wietske (en haar nog jonge zoontje) namen ook een stagiair en de fotograaf deel aan het gesprek. Kortom: het was een heel gezelschap dat zich om zes uur in een vrolijke sfeer aan de door de meisjes verzorgde warme maaltijd zette. De ruimte was daarbij feestelijk versierd met dag-van-de-dialoog-vlaggetjes. Aan alles was te merken dat de meiden ervan genoten, dat ze dit keer gasten te eten zouden krijgen. Er was een goed uur beschikbaar om met elkaar te praten.
Tevoren had ik met Wietske de opzet van de tafel nog eens goed doorgesproken. Ik wilde vooral dat de meisjes het zich als een leuke gebeurtenis zouden herinneren.

De gang van zaken was als volgt. Nadat iedereen zijn bord volgeschept had, heb ik de achtergrond en thema van de dag uitgelegd. Hierbij ik ook nu weer gebruikgemaakt van het verhaal van Toon Tellegen over mier en eekhoorn die elkaar al met halve woorden goed begrijpen. Het verhaal werkte zeer op de lachspieren van de meiden. Het viel niet mee om de rust erin te krijgen. Deze was er het meest tijdens de ronde waarbij iedereen (ook de aanwezige volwassenen) antwoord gaf op de volgende twee vragen: kan je je een situatie herinneren dat jij je niet begrepen voelde?; en een situatie dat jij je juist wel begrepen voelde. De vraag bleek voor enkele meiden toch nog wat te lastig gesteld. Ik heb toen telkens de vraag gesteld of er iemand is die jou heel goed begrijpt?; en of er iemand is die jou nooit goed begrijpt. Met deze laatste vragen konden de meiden beter uit de voeten. Wat opviel was dat vrijwel alle meiden hun moeder of een zus noemen als iemand die hen goed begrijpt. Door vreemden voelen ze zich daarentegen dikwijls niet goed begrepen.
Na deze eerste ronde waarbij ieder om beurten wat zei, volgde een twee ronde waarin er ruimte was om elkaar vragen te stellen. Dit gesprek verliep nu niet bepaald erg vlotjes. Er waren allerlei zaken die de meiden afleidden. Maar goed er is toch enig gesprek geweest over het zich niet begrepen voelen door vreemden. Wie zijn dan die vreemden? Zijn leraren soms ook al vreemden voor je? En een vertrouwenspersoon? En medeleerlingen? Waarom zijn ze wel of niet te vertrouwen? En hoe weet je dat? Het gesprek verzandde uiteindelijk toen er steeds meer onrust ontstond (jij kwam op dat moment ook binnen). Een laatste poging om de meiden ook aan de volwassenen nog vragen te stellen was tot mislukken gedoemd.

Terugblikkend: een dialoogtafel organiseren voor meiden in deze leeftijdsgroep vind ik een heel goed idee. Om ook werkelijk tot een gesprek te komen is echter wel een belangrijke voorwaarde dat de omgeving prikkelarm is. Wellicht is het ook goed de duur van het gesprek niet al te lang te laten zijn. Verder is het van belang dat er voor de meiden begrijpelijke vragen als vertaling van het thema gesteld worden. Ook is het goed om in zo'n gesprek een deel in te bouwen waarin ieder om beurten zegt wat ze wil zeggen en de rest daarnaar stil luistert. Hiervoor zou gebruikgemaakt kunnen worden van een zogenaamde praatstok. De deelnemers kunnen dan de waarde ervaren van het aandachtig wederzijds naar elkaar luisteren. En daar is het bij de dag van de dialoog toch om begonnen. Tenslotte zou de Buurthuiskamer vaker dan één keer per jaar een dialoogtafel met een gast kunnen organiseren. Wellicht lukt het dan om de waarde van het dialogisch met elkaar omgaan nog verder in te oefenen.

dialoogtafel in de Drietand
De ontbijttafel (9.3- tot 11.30 uur) was door Hennie Rook (sociaal cultureel werker welzijn senioren) goed voorbereid. Ze had tevoren negen mensen (senioren) uitgenodigd om deel te nemen. De meesten van hen zijn op een of andere wijze betrokken (bestuurder, vrijwilliger, deelnemer) bij De Drietand. Daarnaast had ze ook het gemeenteraadslid Guus van Garderen uitgenodigd. Dit laatste had ze gedaan tegen de achtergrond van de onzekerheid over het voorbestaan van De Drietand. Helaas waren op de dag zelf twee van de uitgenodigde personen wegens ziekte verhinderd om deel te nemen aan de tafel.
Ook voor de inwendige mens was goed gezorgd.
Hennie heeft bij het begin de deelnemers welkom geheten, maar heeft vanwege andere verplichtingen verder niet deelgenomen aan de tafel.

Als inleiding op de tafel heb ik een bij het thema passend verhaal van Toon Tellegen uit de bundel Na aan het hart gelezen. Daarna heb ik de achtergrond van de dag, het verschil tussen debat en dialoog, de spelregels en de opzet uitgelegd. In de eerste van de vier rondes (kennismaken) heb ik deelnemers niet gevraagd te omschrijven wat zij onder 'begrijpen' verstaan. In plaats daarvan heb ik gevraagd om een eerste associatie bij deze term. Door één van de deelnemers werd in deze ronde heel nadrukkelijk teleurstelling uitgesproken over het feit dat er rond de tafel alleen maar mensen zitten, die toch al op één of andere manier actief zijn. Ze had graag eens met mensen willen spreken die dat niet zijn. Met name ging de gedachte daarbij uit naar nieuwe Nederlanders. Hoewel er ook andere zaken aan de orde geweest zijn, heeft deze inbreng de rest van het gesprek nadrukkelijk bepaald. Andere deelnemers herkenden zich hierin. In de tweede ronde (ervaringen delen) zijn de door de organisatie aangereikte vragen gebruikt. Het gesprek ging als vanzelf over in de derde ronde (dromen). Vooral de vraag wat ieder nodig acht om elkaar als bevolkingsgroepen en als personen te kunnen begrijpen is in deze ronde besproken. In de vierde ronde (actie) is vervolgens gesproken over de vraag in hoeverre wederzijds begrip georganiseerd kan c.q. moet worden. Met name de aanwezigheid van het gemeenteraadslid, die nadrukkelijk de vraag inbracht in hoeverre de gemeente dit moet faciliteren, was hierbij van invloed op de loop van het gesprek. Tenslotte heb ik de deelnemers gevraagd hoe ze hun deelname aan de dialoogtafel ervaren hebben. De teleurstelling over de afwezigheid van mensen die niet actief zijn, werd herhaald. Nagedacht is over de vraag of met een andere opzet (bijvoorbeeld in een tent buiten De Drietand) dit soms wel zou kunnen worden bereikt. Het initiatief Sofie aan tafel werd als voorbeeld genoemd van hoe ontmoetingen tussen mensen die elkaar (nog) niet (zo goed) kennen, tot stand gebracht kunnen worden. Verder werd vrij algemeen de conclusie gedeeld dat het thema nogal vaag was. Ze hadden liever een meer concreet onderwerp met elkaar besproken. Ook het feit dat het een eenmalig gebeuren was, werd als weinig motiverend ervaren.

Persoonlijk ben ik het eens met de opmerking dat het thema erg vaag was. Ik was tevoren hier al bang voor, maar heb me toch gehouden aan wat gevraagd was om te doen. Met het oog op een volgende dag van de dialoog stel ik de organisatie voor om tafelorganisatoren uit te nodigen het algemene, door de centrale organisatie gekozen thema verder te concretiseren. Bij deze ontbijttafel had het gesprek bijvoorbeeld kunnen gaan over de vraag in hoeverre De Drietand bevordert dat mensen elkaar wederzijds begrijpen.

St. Joriskerk tafel 1 ervaringen
We hadden een rijk geschakeerd gezelschap. Adith van Matchpoint betrokken ondernemen, Hanneke manager muziek van Scholen in de Kunst, Henk van BBN en wereldreiziger, Shawky (ex drugsgebruiker en ex dakloze en jawel.. Monika, de meest vriendelijke Spitsuitdeelster van Amersfoort. Het leverde een prachtige dialoog op. Enkele reacties. Probeer een situatie van onbegrip als een uitdaging te lijf te gaan! Wees niet bang voor de ander; ga het contact aan. Nederlanders denken dat buitenlanders marionetten zijn. Ze plaatsen te snel in hokjes. Laat verschillende meningen (net zoals in de muziek) van elkaar gewaardeerd worden en laat ze bestaan; het maakt het leven nog veelkleuriger. Deze avond heeft je alerter gemaakt op onbegrip-situaties, zet aan tot zelfverbetering en leert je de intentie te hebben om de ander de ruimte te geven. Kortom: de positieve reacties geven ons van de wijkgemeente St. Joriskerk nieuwe energie om volgend jaar weer mee te doen! Wat zijn mensen boeiend. Laten we van elkaar houden.

ROC Midden Nederland
ROC Midden Nederland deed dit jaar in Amersfoort met vier tafels mee aan de Dag van de Dialoog: twee op de Disketteweg, één op de Kapelweg en één op de Bisschopsweg.
Op de Disketteweg deden ’s morgens drie leerlingen van de afdeling Sport en bewegen en twee Vwo-studentes van het Guido de Bres, een vrijwilligster en drie cursisten van Educatie mee. De tafel werd voorgezeten door een heel enthousiaste gespreksleider luisterend naar de naam Octavia Siertsema.

Op de Kapelweg, bij de afdeling Zorg en Welzijn deden vijf studenten, een echtpaar van buitenaf en een medewerker van de SWA mee. Gespreksleider was Reina van de Wal. Het was een prima gesprek.

Op de Bisschopsweg deden drie cursisten mee. Bijzonder, want het gaat hier om cursisten die nog niet zo lang in Nederland wonen en bezig zijn met een alfabetiseringstraject. Verder aan deze tafel een buurtbewoner, twee medewerkers en een oud-medewerker van de Bisschopsweg. Leuk was het dat Ismail Parmaksiz, fractievoorzitter van de PvdA in Amersfoort, het ondanks zijn zeer drukke agenda belangrijk genoeg vond om ook aan te schuiven. De tafel werd op deskundige wijze voorgezeten door Rienk Rietveld.

Christa Rijkse (ambassadeur Dag van de Dialoog)